مهاجرت به ابر دیگر یک انتخاب لوکس نیست؛ برای بسیاری از کسبوکارها شرط بقا و رقابت است. اما شروع اشتباه میتواند هزینهها را چند برابر کند و اعتماد تیم را از بین ببرد.
قدم اول، شناخت دقیق داراییهاست: کدام سرویسها حیاتیاند؟ کدام دادهها حساساند؟ کدام سیستمها وابستگی قدیمی دارند؟ بدون این نقشه، هر مهاجرتی به تعویق و دوبارهکاری ختم میشود.
قدم دوم، انتخاب مدل درست است. همهچیز لازم نیست یکجا به ابر عمومی برود؛ ترکیب ابر خصوصی و عمومی (هیبرید) معمولاً برای سازمانهای ایرانی نقطهی شروع منطقیتری است.
و قدم سوم، مهاجرت مرحلهای است: از سرویسهای کمریسک شروع کنید، نتیجه را بسنجید و سپس بارهای کاری اصلی را منتقل کنید. با این رویکرد، توقف سرویس عملاً به صفر میرسد.