بازار ایران ترکیب عجیبی است: از یک سو نیروی انسانی جوان و مستعد در حوزهی داده و نرمافزار، و از سوی دیگر محدودیت در دسترسی به برخی سرویسهای جهانی و سختافزارهای روز.
همین ترکیب، فرصت متفاوتی ساخته است. بسیاری از کسبوکارهای ایرانی بهجای انتظار برای دسترسی کامل، با مدلهای متنباز و زیرساخت داخلی به نتایج قابل قبول رسیدهاند — از پیشبینی تقاضا در خردهفروشی تا کشف تقلب در پرداخت.
مانع اصلی معمولاً فنی نیست؛ فرهنگی و دادهای است. دادههای بسیاری از سازمانها پراکنده، تمیزنشده و بدون مالک مشخص است. هوش مصنوعی روی دادهی بیکیفیت، فقط پاسخهای بیکیفیتِ سریعتر میدهد.
توصیهی ما به مدیران ایرانی: از پروژههای کوچک با دادهی موجود شروع کنید، مالکیت داده را مشخص کنید و بهجای «خرید هوش مصنوعی»، توانمندی داخلی بسازید. مزیت رقابتی واقعی همینجاست.